23.11

2018

Gönül Engeli

Zübeyde Yalçınkaya

Çok sevmişti hem de çok. Çünkü dedesigile gezmeye gidiyordu. Bilemezdi onları böyle bir sonun bekleyeceğini. Her şey kadın, adam ve çocuğun birlikte çıktıkları o yolculuk sonucunda olmuştu. Yolculuk sırasında trafik kazası geçiren aile fertlerinden baba ölmüş, kız çocuğu kör olmuştu. Dahası kıza bir umut gibi babasının gözlerini doktorlar nakletmişti. Anne o gün bir yıkım üzerine kurulan umuda ağlıyordu. Kızsa olanlardan habersizdi. Gözlerindeki bandajların sebebini anlayamayacak kadar küçüktü. Ve sonunda gün gelmiş ve gözleri açılmış olan kız, gözlerinin rengindeki değişimi anlayamıyordu. Kız büyüdükçe içinde gözlerinin rengindeki farklılıkta büyüyordu. Çünkü üç yaşından evvelki resimlerde gözleri hep kahverengiydi, üç yaşından sonraysa mavi. Sebebini anlamasa da gözlerindeki değişimi seviyordu. Çünkü bu yeni gözler ölmüş babasının gözlerine benziyordu. Çocuğun baba düşüncesi gibi mavi gözleri de içinde anlayamadığı bir sıcaklığa yol açıyordu. Kızın annesine olan duygusuna gelince babasız kızın baba sancısına eklenen sakat annesinin kolunun olmayışı içinde yara yaratıyordu. Kız babasızlığın ezikliği kadar annesinin sakatlığının altında da eziliyor ve annesinden utanıyordu. Ona göre, bir anne sakat olamazdı. Bir aile kurulduysa o aileyi hiç kimse terk edemezdi, adı ölümde olsa. Bu yüzden babasına da çoğu zaman kızıyordu. Neden ölmüştü ki? Peki, ölecektiyse beni niye dünyaya getirdi, diyordu, çoğu zaman kendi kendine. Yıllar geçiyordu, kızın annesine ve babasına olan öfkesi artıyordu. Ta ki annesi ölene kadar bu hiç değişmedi. Fakat annesi ölünce sırlar ortaya çıktı. Kızın teyzesi olanları anlattı. Trafik kazasını... Teyzesi,
-Eğer o gün annen kolunu senin başını korumak için tutmasa sen ölmüş olacaktın ve annen asla ve asla o kazada sakat kalmayacaktı. Dahası baban ölmese bu gözlerde senin olmayacak ve sen kör kalacaktın, dedi. Kız öğrendiklerinden sonra anne ve babasının mezarının yanına gitti. Ve saatlerce ağladı. Sonra içindeki anne ve baba öfkesini toprağa kustu. Daha sonraysa kekeleyerek,
-Keşke, dedi.


Zübeyde Yalçınkaya

Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.

Etiketler: engel-anne-baba-sevgisi
Şiirlerin ve denemelerin telif hakları ve sorumluluğu sahiplerine aittir. Siirkolik.com telif hakları yasasınca şiir teliflerine bağlı kalmayı taahhüt eder.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Siirkolik Şiir Bildirimleri